Καλωσόρισμα - Αρχαία Λαυρεωτική - Νεώτερο Μεταλλευτικό Λαύριο - Σύγχρονο Λαύριο
Περιβάλλον
-
Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου - Συνδέσεις - Χορηγοί


ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Το περιβάλλον της Λαυρεωτικής, φυσικό και ανθρωπογενές, αποτελεί μια αδιάσπαστη ενότητα. Λίγες περιοχές στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη έχουν να επιδείξουν τοποθεσίες  με τόσα πυκνά σημάδια από την ιστορία της γης και των ανθρώπων. Για το λόγο αυτό, η Πολιτεία για να προστατεύσει τη Λαυρεωτική από ανθρώπινες επεμβάσεις που θα την αλλοίωναν φυσικά και αισθητικά,  έχει χαρακτηρίσει ορισμένες περιοχές της με νομοθετήματα ως Εθνικό Δρυμό Σουνίου, Αρχαιολογικό Χώρο, Ιστορικό Τόπο και ολόκληρη τη Λαυρεωτική ως Τοπίο Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους.

 

 

 ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΡΥΜΟΣ ΣΟΥΝΙΟΥ

9Οι εθνικοί δρυμοί είναι φυσικές περιοχές με ιδιαίτερη οικολογική σημασία, εξ αιτίας της σπάνιας και ιδιαίτερης χλωρίδας (φυτά) και πανίδας (ζώα) και των γεωλογικών σχηματισμών του εδάφους και του υπεδάφους. Στην Ελλάδα υπάρχουν 13 Εθνικοί Δρυμοί και ένας από αυτούς είναι ο Εθνικός Δρυμός Σουνίου.

Ως Εθνικός Δρυμός Σουνίου έχει χαρακτηρισθεί από το 1974 η ενδοχώρα της Λαυρεωτικής δυτικά της πόλης του Λαυρείου, από την Πλάκα μέχρι το Σούνιο και τα Λεγραινά. Έχει συνολική έκταση 35.000 στρ. Από αυτά, τον πυρήνα του δρυμού αποτελούν τα 7.500 στρ. και την περιφερειακή του ζώνη τα 27.500 στρ. Ολόκληρος ο χώρος του δρυμού παρουσιάζει ιδιαίτερο ιστορικό, γεωλογικό-μεταλλευτικό και παλαιοντολογικό ενδιαφέρον.

Γεωμορφολογία

Τα πολύτιμα αργυρομολυβδούχα μεταλλεύματα που φώλιασαν στο υπέδαφος της Λαυρεωτικής ανάμεσα στο σχιστόλιθο και το μάρμαρο, σε τρία επαναλαμβανόμενα επίπεδα, ήταν αυτά που όρισαν και την ιστορική της πορεία. Αλλά και τα πολυάριθμα ορυκτά που αποτελούν τη γη της, είναι ένα ακόμη από τα ενδιαφέροντα που παρουσιάζει η Λαυρεωτική.
Στην επιφάνεια το τοπίο χαρακτηρίζεται από την απαλότητα των γραμμών των χαμηλών λόφων. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το «‘Εγκοιλο Χάος»,  το τεράστιο βάραθρο που σχηματίσθηκε από την κατακρήμνιση σπηλαίου αλλά και άλλα σπήλαια, όπως το Σπήλαιο του Κίτσου (2 χιλ. βόρεια της Καμάριζας στο λόφο Μικρό Ριπάρι), όπου εκτός από ανθρώπινα ίχνη, βρέθηκαν και απολιθώματα βοτανικών ειδών που δεν υπάρχουν πια στην περιοχή: η μαύρη πεύκη, το πυξάρι, ο φράξος, η αγριοφουντουκιά,  ή στην Ελλάδα ολόκληρη, όπως η παραθαλάσσια πεύκη και η φελοδρύς. Στο σπήλαιο βρέθηκαν ακόμη και οστά κότας που μαρτυρούν ότι είναι ένα πανάρχαιο είδος στην Ελλάδα, καθώς και σκελετοί ελαφιού, αγριόχοιρου και αρκούδας από τον 2ο μ.Χ. αιώνα.
Στην περιοχή ακόμη, εκτός από τα εκτεταμένα λείψανα αρχαίων μεταλλείων και εργαστηρίων των ιστορικών χρόνων, υπάρχουν και οικισμοί από την παλαιολιθική, νεολιθική και προϊστορική περίοδο.

ΧΛΩΡΙΔΑ

1Το μεγαλύτερο μέρος του Εθνικού Δρυμού Σουνίου καλύπτεται από πευκοδάση χαλέπιου πεύκης (Pinushalepensis), θερμομεσογειακούς θαμνώνες από πουρνάρι, σχίνο, αγριελιά, κοκορεβυθιά κ.λπ. και φρύγανα όπως θυμάρια, αφάνες, ασφάκες, λουμινιές, λαδανιές, ασπαλάθους κ.λπ. Διάσπαρτα στην περιοχή συναντώνται και τα κυπαρισσόκεδρα (βένια). Επίσης υπάρχουν και πολλές πώες μεταξύ των οποίων είναι και ένα είδος που βρίσκεται μόνο στηνπεριοχή, η λαυρεωτική κενταύρια (Centaurealaureotica) γνωστή με το κοινό όνομα αλιβάρβαρο.

 

ΠΑΝΙΔΑ

4Στην πανίδα του Δρυμού περιλαμβάνονται είδη όπως η αλεπού, ο λαγός, ο ασβός, το κουνάβι, η νυφίτσα και διάφορα μικροθηλαστικά. Από τα πουλιά υπάρχουν μόνιμα είδη όπως η δεκαοχτούρα, ο κότσυφας, ο γαλοζοκότσυφας, ο σπουργίτης, η κουκουβάγια, ο τσαλαπετεινός καθώς και κάποια άλλα που έρχονται την άνοιξη από την Αφρική όπως ο πετροκότσυφας ή κατεβαίνουν για να ξεχειμωνιάσουν όπως το ψαρόνι, η σταχτοσουσουράδα, ο κοκκινολαίμης, ο σπίνος κ.α. Από την περιοχή δεν λείπουν και τα αρπακτικά όπως η γερακίνα.

 

ΟΡΥΚΤΑ

6Ολόκληρη η Λαυρεωτική μπορεί να θεωρηθεί ένα φυσικό ορυκτολογικό μουσείο. Πρόκειται για έναν πραγματικό ορυκτολογικό παράδεισο. Από τα 3000 περίπου ορυκτά που είναι γνωστά σε όλον τον κόσμο σήμερα, περισσότερα από  280  βρίσκονται στο Λαύριο. Κάποια από αυτά αναγνωρίζονται με γυμνό μάτι και κάποια άλλα με τη βοήθεια μικροσκοπίου ή με ειδική ακτινοσκοπική εξέταση.

Τα ορυκτά του Λαυρίου είναι είτε πετρογενετικά, δηλαδή αποτελούν συστατικά  των πετρωμάτων  της περιοχής, είτε δευτερογενή, δηλαδή έχουν δημιουργηθεί, εκ των υστέρων, στις σκωρίες, στα άχρηστα απομεινάρια των μεταλλευμάτων  που προήλθαν μετά την καμίνευση του χρήσιμου μεταλλεύματος.
Από αυτά που συναντάμε συχνότερα στη Λαυρεωτική είναι ο γαληνίτης,  ο σμισθονίτης,  ο σιδηροπυρίτης, τα μικτά θειούχα (φυσικό μίγμα των τριώνπροηγούμενων),  ο λειμωνίτης,  , ο μαλαχίτης και ο αζουρίτης, ο  φθορίτης,   ο αραγωνίτης, ο κερουσίτης και η καλαμίνα,  αλλά και ο βαρύτης και  ο γύψος. Ο γαληνίτης είναι το βασικότερο ορυκτό της Λαυρεωτικής και μαζί με τον κερουσίτη αποτελούσαν την «αργυρίτιδα» των αρχαίων μεταλλευτών, απ΄ την οποία  έβγαζαν το ασήμι.

7’ξιο να σημειωθεί είναι ότι μερικά ορυκτά, περίπου 67, βρίσκονται μόνο στη Λαυρεωτική ή οφείλουν το όνομά τους σε τοποθεσίες ή πρόσωπα που συνδέονται με τα μεταλλεία του Λαυρίου,  όπως ο λαυριονίτης (Λαύριο), ο καμαριζίτης (Καμάριζα), ο θορικοζίτης (Θορικός), ο κτενασίτης (Κτενάς) και  ο σερπιερίτης (Σερπιέρης).

Εξ αιτίας της ποικιλίας τους, της σπανιότητάς τους  και της ιδιαίτερης ομορφιάς τους, τα λαυρεωτικά ορυκτά  έχουν προκαλέσει, από χρόνια, το  έντονο ενδιαφέρον μεταλλωρύχων και συλλεκτών από όλον τον κόσμο.
Τα ωραιότερα δείγματα λαυρεωτικών ορυκτών βρίσκονται σε μουσεία Φυσικής Ιστορίας στην Ελλάδα και το εξωτερικό αλλά και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές. Σήμερα, τα ορυκτά του Λαυρίου προστατεύονται από την πολιτεία και δεν επιτρέπεται πλέον ελεύθερα η εξόρυξή τους, παρ΄ όλα αυτά, αρκετά συχνά γίνεται λαθραία.

 

 

 

Καλωσόρισμα | Αρχαία Λαυρεωτική | Νεώτερο Μεταλλευτικό Λαύριο | Σύγχρονο Λαύριο
Περιβάλλον |
Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου | Συνδέσεις

Hosted & Designed by Cyberia